Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/10807 K.2012/13602

Dava, davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği nedeni ile başlatılan icra takibine konu borcun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şahsa ait işyerinde çalışırken, 10.06.2005 tarihinde geçirmiş olduğu beyin kanaması nedeniyle hastaneye kaldırılmış ve tedavisinin ardından 14.12.2005 tarihli sağlık kurulu raporu ile “geçirilmiş intraserebral Hemoroloji” tanısı ile 10.06.2005 tarihinden itibaren altı ay istirahatli olduğu belirtilmiş, daha sonra, yine, aynı hastanenin 27.01.2006 tarihli sağlık kurulu raporu ile ve aynı nörolojik bulgu ile rapor bitim tarihinden itibaren altı ay süre ile istirahatinin uygun olduğu belirtilmiştir.

Bu raporlar üzerine davacıya geçici iş göremezlik ödenekleri ödenmiş ise de, davacı Kurum, davacıya ikinci sağlık kurulu raporu üzerine açılan istirahat dosyasından ödenen geçici iş göremezlik ödeneklerinin yersiz ödendiği, gerekçesinin de ilk raporda belirtilen rahatsızlığın devamı niteliğinde olmadığı, ayrıca davacının, 09.01.2006 tarihinde işten çıkarıldığını gerekçe göstermiştir

Taraflar arasındaki uyuşmazlık her iki raporun birbirinin devamı niteliğinde olup olmadığı ve sigortalılığın sona ermesine rağmen geçici iş göremezlik ödemelerinin iyileşmesine kadar devam edip etmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Şu hale göre davanın yasal dayanağı Sosyal Sigortalar Kanununun sağlık yardımlarının süresini düzenleyen 34.maddesinin birinci fıkrasında, “Hastalık hallerinde yapılacak sağlık yardımları sigortalının iyileşmesine kadar sürer.”, üçüncü fıkrasında ise, “Şu kadar ki, tedaviye devam edilirse malullük halinin önlenebileceği veya önemli oranda azaltılabileceği, Kurum sağlık tesisleri sağlık Kurulu raporları ile anlaşılırsa, bu süre uzatılır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu maddenin ikinci fıkrasında belirtilen malullük halini geniş yorumlayarak ve SSK m.53 anlamında malul olmasa bile iyileşmemiş ise iyileşinceye kadar sağlık yardımlarından yararlanabilmesi gerektiği şeklinde anlamak gerekir.

Bu durumda, Haydarpaşa Eğitim ve Numune Hastanesinin 27.01.2006 tarihli sağlık kurulu raporundaki bulgunun, raporda da açıkça belirtilen bir önceki rapordaki bulgu ile aynı olduğu ve devamı niteliğinde bulunduğunun rapor içeriğinden de açıkça anlaşılmasına ve sağlık yardımlarının hastanın iyileşmesine kadar devam etmesi, tedaviye devam edildiği takdirde, malullük halinin önlenebileceği veya önemli oranda azaltılabileceğinin anlaşılmış bulunmasına göre, davanın kabulü gerekirken, yazılı gerekçelerle, davanın, davalı Kurum yönünden kısmen reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.