Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/11194 K.2010/14985

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereği rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 12.05.2009 gün ve 2431-8791 sayılı bozma ilamında davacı Kurumun talebinin netleştirilmesi ve uygun kusur raporu alınması gereklerine değinilmiş, mahkemece bozmaya uyulması sonrası bu eksiklikler giderilmştir. Ancak, davacı Kurumun sigortalının işyerinde geçirdiği iki ayrı iş kazası sebebiyle toplam zararının 9.747,83 TL olduğu ve şimdilik 3.594,71 TL'sinin talep edildiğinin anlaşılmasına, dava dilekçesinde teselsül hükümlerine dayanılmasına,

Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddelerinde birden fazla kişinin bir zararın oluşumuna sebebiyet vermiş olmaları hali ile muhtelif sebeplerden dolayı aynı zarardan birden ziyade şahsın sorumlu tutulmalarını gerektirir durumlarda, zarar verenlerin herbirinden zararın tümünün tazminini talep hakkı düzenlenmesine rağmen, %10 oranında kusurlu bulunanan dava dışı .....kusurunun gözetilmemesi ve sigortalı için yapılan giderelere %60 kusur oranının uygulanmasıyla bulunacak Kurum zararı ile taleple bağlılık ilkesi gözetilerek sonuca varmak yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.