KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2010/12115 E., 2012/1304 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
399 kelime·2 dk okuma
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı ve davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Davalı vekilinin temyizden feragat ettiğine ilişkin dilekçe verdiği ve vekaletnamesinde temyizden feragat yetkisi bulunduğu anlaşılmakla, feragat nedeniyle temyiz talebinin reddine, 2-)Davacı Kurumun temyiz itirazları üzerinde yapılan incelemede ise,
Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya Kurum tarafından yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının ilk rücuda hüküm altına alınan miktar düşüldükten sonra bakiyesinin tahsili istemine ilişkindir.
Davalı işverenin kesinleşen kusuruna isabet eden Kurum zararından, ilk rücuda hüküm altına alınan miktar mahsup edildikten sonra bakiye rücu alacağının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik yoksa da, Kurum zararının oluşturan sigortalıya bağlanan ilk peşin değerli gelirin bakiye kusur karşılığı olan gelir, geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerine ait miktarların ayrıştırılması ve faiz başlangıç tarihlerinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, bağlanan gelir,
geçici iş göremezlik ve tedavi giderleri ayrıştırılmaksızın ve faiz başlangıç tarihleri tek tek belirlenmeksizin karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2010/12115, K. 2012/1304, 2 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama