Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/12976 K.2012/1759

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, davalılardan işverene ait ..... İşletmesi işyerinden 20.10.1999 tarihli işe giriş bildirgesi ile 31.05.2000 tarihine kadar hizmetlerinin tam ve kesintisiz olarak davalı Kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır. Davacı, hizmetlerinin 15.09.1998 tarihinden başlayarak 11.04.2005 tarihine kadar kesintisiz devam ettiği iddiasıyla, bildirilmeyen sürelerin tespitini istemiştir. Mahkemece, “...tespiti istenen çalışmaların kesintisiz 7 yıla vara bir süreyi kapsadığı, bu kadar uzun süreye yönelik istemin başkaca hiçbir bilgi ve belge ile doğrulanmayan tanık beyanlarına dayanılarak kabul edilemeyeceği...” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1’inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesidir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davalar kamu düzeni ile ilgili olup, ispatı için özel bir usul öngörülmemiştir. Resmi belge veya yazılı delil esas ise de; somut bilgilere dayanması ve inandırıcı olmaları koşuluyla tanık beyanları ile de ispatı mümkündür. Bu kapsamda, davalı Kuruma bildirilen dönem bordrolarındaki tanıklar veya hizmet ilişkisini bilebilecek konumdaki komşu işyeri işveren ya da çalışanları ile davalı işverenin iş ilişkisi içinde olduğu kişilerin beyanları ile sonuca gidilebilir.

Somut olayda; dinlenen tanıklardan ..., davacının çalışmaya başlama ve ayrılış tarihleri hakkında açık beyanda bulunamamış; tanıklardan davalı işverenin oğlu, davacının bildirildiği kadar çalıştığını; kendisi de hizmet tespiti açmış olan tanık ... ise; davacının talep gibi 1998 – 2005 arasında çalıştığı beyan etmiştir. Bu durumda; tanıklarının beyanları arasındaki bu açık çelişki giderilerek, okul çalışanları ile davaya konu çalışmanın geçtiği işyerinin niteliği nazara alınarak işyerine malzeme temin eden kişiler saptanıp, re’sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı; böylece uyuşmazlığa konu dönemde, özellikle 31.05.2000 tarihi sonrasında davacının fiili ve gerçek çalışması bulunup bulunmadığı, şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.