Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/14598 K.2012/5891

Davacı, iş kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya yapılan ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-07.12.1964 gün ve 3-5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça belirtildiği gibi harçlar yargılama sonucunda haksız çıkan tarafa yükletilir. Zira haksız davranışta bulunan bir kimsenin bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 326. (mülga HUMK 417.) maddesi bu ilkeye dayanmaktadır.

5502 sayılı Kanunun 32. maddesindeki harçtan bağışıklık sadece ... yönünden geçerli olup, davanın kabulü halinde kabul edilen miktar üzerinden 492 sayılı Harçlar Kanunundaki tarifeler uyarınca davalıların harçtan sorumlu tutulmaması,

2-Davaya konu tedavi giderleri ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin, ayrı ayrı sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde son ödeme tarihi 10.03.2006 tarihinin faiz başlangıç tarihi olarak belirlenmesi, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.