Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/14861 K.2010/16432

......

Davacı , 15/10/1984 tarihinde 1 günlük çalışma süresinin tespitini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının 15/10/1984 tarihinde 1 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmişse de. 506 sayılı Kanunun 60/G maddesinde “bu maddenin uygulanmasında.

18 yaşından önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir.Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir” hükmü öngörülmüş, yasadaki “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanlar” sözcüklerinin sigortalılar yararına bir yorumla, tâbi olması gerekenleri de kapsadığının kabulü gerekmektedir.Aynı Yasanın Geçici 54. maddesi kapsamında 01.04.1981 tarihinden önce malullük,

yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan davacının sigortalılık başlangıcının 18 yaşın ikmal edildiği 19/11/1984 tarihi olarak dikkate alınarak, 19/11/1984 tarihi öncesi 18 yaşın altında geçen sürelerin, sigortalı hizmet süresi olarak kabul etmemesi gerekirken yazılı şekilde sigortalılık süresi olarak kabulü, usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.........