Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15050 K.2012/4048

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin rücuan ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücuan tazminat istemine ilişkin olup, davacı Kurum vekili, dava dilekçesi ile sigortalının vefatı sonrası hak sahibine 22.613,11 TL peşin değerli gelir bağlandığını ileri sürerek Kurum zararının % 55,41'i nispetindeki 12.530,97 TL'nin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece, yargılama sırasında aldırılan hesap bilirkişisinin raporu uygun görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Kabulüne karar verilen Kurum alacağının, açıkça faiz başlangıç tarihi belirtilmeden, sarf, onay ve tediye tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.