Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15240 K.2012/4980

Asıl ve birleşen dava , yersiz ödenen yaşlılık aylıklarının tahsili istemine ilişkin olup, asıl ve birleşen dava dilekçelerinde 294,04 TL'nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, 24.03.2010 tarihli karar davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve .... sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, reddedilen 294,04 TL'lik alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle, olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.