Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15381 K.2012/4878

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi gereğince davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 2928 sayılı Karayolları Trafik Kanununun; “tedavi giderlerinin ödenmesi” başlığını taşıyan 98’inci maddesinde, motorlu araçların sebep oldukları kazalarda yaralanan kimselerin ilk yardım, muayene ve kontrol veya bu yaralanmadan ötürü ayakta, klinikte, hastane ve diğer yerlerdeki tedavi giderleri ile tedavinin gerektirdiği diğer giderlerin, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasını yapan sigortacı tarafından, başvurma tarihinden itibaren (8) iş günü içinde ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları kapsamında ödeneceği belirtilmiş, “tazminat ve giderlerin ödenmesi” başlıklı 99’uncu maddesinde,

sigortacıların, hak sahibinin kaza veya zarara ilişkin tespit tutanağını veya bilirkişi raporunu, sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine ilettiği tarihten itibaren (8) iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları içinde kalan tutarları hak sahibine ödemek zorunda oldukları, ödemeyi yapan sigortacının, ödenen miktarın sorumluluk oranlarında paylaşılmasını diğer sigortacılardan yazılı olarak isteyeceği, diğer sigortacıların istem tarihinden itibaren (8) iş günü içinde kendilerine düşen tutarı istemde bulunana ödeyecekleri açıklanmıştır.

506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesine dayalı olarak açılan rücu davalarında sigorta şirketleri yönünden faiz başlangıcı (temerrüt) tarihinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek açıklıkta belirlenmesi gerekmektedir. İlgililerce gerekli belgeler eklenerek 2918 sayılı Kanun hükümlerine göre şirkete başvurulmasına karşın (8) iş günü içerisinde

ödeme yapılmadığı takdirde, anılan sürenin sonunda temerrüt olgusunun gerçekleştiği, faiz başlangıcının da bu süre sonuna karşılık gelen tarih olduğu belirgindir. Hiç başvurulmaması veya gerekli belgeler eklenmeksizin başvurulması durumunda ise sigorta şirketinin temerrüdünden söz edilemeyeceğinden, şirkete karşı başlatılan icra takibi tarihinin, takip yapılmaksızın dava açılması durumunda ise dava tarihinin faiz başlangıcı olarak benimsenmesi zorunludur.

İnceleme konusu davada; rücu alacağına konu tutarların ödenmesi için Kurumca davalı ... şirketine yönelik herhangi bir başvurunun veya icra takibinin bulunmadığı belirgin olmakla, anılan davalı hakkında faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabul edilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu onay, sarf ve ödeme günlerinden itibaren faizin hüküm altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3'üncü maddesi göz önünde bulundurularak 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.