Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15538 K.2012/5017

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan.... ile, ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26 ve 87. maddesidir. Asıl işveren olan ...yönünden davanın zamanaşımı süresinde açıldığına ilişkin Mahkemenin kabulü isabetli ise de, zamanaşımı def'inde bulunan diğer davalılardan ... ve ... yönünden zamanaşımı def'inin yeterince incelenmediği anlaşılmaktadır.

Uygulamada, 26. maddeye dayalı rücü davalarında sigortalının halefi sıfatıyla ... 1. kişi, işveren 2. kişi, bunun dışında kalanlar ise, 3. kişi olarak tanımlanmaktadır. Sigortalı ile, işveren arasındaki hukuki ilişki hizmet sözleşmesine dayandığından, sigortalının halefi durumundaki Kurum ile, işveren arasındaki rücu davalarında zamanaşımı, Borçlar Kanununun 125. maddesine göre 10 yıldır.

Zamanaşımının başlangıcı ise, olay tarihi değil, Kurumca bağlanan gelirlerin onay tarihidir. Ancak, eldeki davada, davalılardan ... asıl işveren şirkette iş güvenliği şefi, diğer davalı ... ise, şantiye şefi olup, işveren sıfatları bulunmadığından, 3. kişi olarak 506 sayılı Yasa'nın 26/2. maddesi uyarınca sorumlu oldukları açıktır.

Hal böyle olunca, 3. kişiler yönünden, sigortalı ile aralarında hizmet akdinden doğan bir ilişki söz konusu olmadığı gibi, sorumluluklarının temelini haksız fiil teşkil ettiğinden, zamanaşımı süresinin Borçlar Kanunu'nun 60. maddesine

göre belirlenmesi gerekir. Söz konusu maddede, zamanaşımı süresi, faile ve zarara ıttıla tarihinden itibaren 1 yıl ve her halükarda, olay tarihinden itibaren 10 yıldır. Mahkemece, yapılması gereken iş, öncelikle, bir kısım tedavi giderleri yönünden sarf tarihlerini tespit etmek ve meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan ceza davası dosyasını inceleyerek, kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunup bulunmadığını araştırmak, 1 yıllık zamanaşımı süresinin gelirler yönünden tahsis onay, diğer masraflar yönünden, sarf-tediye tarihi ve zamanaşımı def'inde bulunan kişiler yönünden mahkumiyet kararının varlığı halinde, mahkumiyet kesinleşme tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı gözeterek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, zamanaşımının başlangıcı açısından zarara ve faile ıttıla tarihi belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ... ... ile, ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.