Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15681 K.2012/5669

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davalılardan ... yönünden davanın reddine, davalı şirket yönünden ise davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı şirket avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze yardımı nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalı işveren şirket için 506 sayılı yasanın 10. maddesi, diğer davalı yönünden ise 26/2. maddesine dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir. Trafik iş kazasında, tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusunda alman kusur raporunda; davalı işverenin, davalı otobüs sürücüsünün ve ölen sigortalı kusursuz, davalı şirket tarafından istihdam edilen ve kazada ölen sürücünün ise % 100 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Davada 10. maddenin sorumluluk şartlarının oluşması nedeniyle, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri çerçevesinde hakkaniyet indirimi yapılarak davalı işveren şirketin % 20 oran üzerinden sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Davalı şirketin sorumluluğu, % 20 oranına isabet eden toplam 10.504,13 TL ile sınırlı olup, HMK 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince, talep edilen 6.381,65 TL, toplam rücu alacağının altında kaldığından, talep edilen miktara hükmetmek gerekirken, talep oranı esas alınarak eksik rücu alacağının hüküm altına alınmış olması, usul ve yasaya aylan olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.