Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/15684 K.2012/6265

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davacının avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hâkimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararda ”% 65 kusurdan kabule" hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm bölümünde “% 82,5 kusur karşılığı kabule" hükmedilerek; tahsil kararı verilen miktar yönünden, kısa karara açıkça aykırı hüküm verildiği, zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu yönde konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.