KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2010/16821 E., 2012/7379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 196-717
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Dava, yersiz ödenen ölüm aylıkları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmü, davacı ile davalılardan ... Bankası Genel Müdürlüğü avukatlarının temyiz etmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan ... Bankası Genel Müdürlüğü vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE;
1-)Her ne kadar davacı Kurum avukatı, dava dilekçesinde, fazlaya dair hakkını saklı tutmamış isede, fazlaya dair hakkın saklı tutulmamış olması, dava edilmeyen alacaktan vazgeçilmiş olduğu anlamına gelmez. Çünkü 5502 sayılı Kanunun 7. maddesine gereği olarak Kurum avukatının, davadan feragata ilişkin olarak özel bir yetkisi bulunmadığından, Kurumun, bakiye zararını her zaman isteme hakkı olduğu kabul edilmelidir. Hal böyle olunca, davacı Kurum avukatının tahsil kararı verilmesini istediği tüm miktar gözetilerek değerlendirme yapılması gerekir.
2-)Davacı Kurum ile davalı ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan protokole göre; davalının nüfus kaydı istemesi gereken 2003 yılı Ekim ayından itibaren Kurum zararını tazminle diğer davalı ile birlikte sorumlu olduğu, bu tarih öncesine ait Kurum zararından davalı ...'ın tazminle sorumlu olduğu gözetilmelidir.
Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları gözetmeksizin, yanılgılı değerlendime sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davacı ile davalılardan ... Bankası Genel Müdürlüğü avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2010/16821, K. 2012/7379, 30 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama