Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/17376 K.2012/5094

Dava, trafik kazası geçirerek yaralanan hak sahibi için Kurum tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödemesinin davalılardan teselsüle dayalı olarak tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 07.07.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan sigortalı Azmi Aldemir’e yapılan ödeme ve harcamalardan oluşan sosyal sigorta yardımlarının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21 ve 2918 sayılı Kanunun 98’inci maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinin 5.fıkrasında.

“İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkûmiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücû edilmez.

Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücû edilmez.” hükmü olup davaya konu uyuşmazlıkta davalıların hukuki durumlarının ve anılan madde içeriğinin uyuşmazlık konusu olayda uygulanabilirliğinin tartışılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONU Ç