Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/2861 K.2010/16544

......

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde 03.07.2006 – 08.12.2007 tarihleri arasında geçen çalışmaların uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun ve sigortalı çalışma sürelerinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtilen gerekçe ile isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı işverenin, ......... verdiği vekaletle temsil edildiği; avukatlardan .......02.07.2009 günlü dilekçesinin, içeriği itibariyle hakimin reddi istemine ilişkin olup; dosyadaki deliller gözetildiğinde, bu isteğin inandırıcı delilden uzak olması nedeniyle, Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanununun 35. maddesi gereğince, hakimin kendisi tarafından geri çevrilmesine karar verilmiş olması; Yine, davalı işverenin başka bir vekilinin daha bulunması nedeniyle, anılan avukatın vekillikten çekilme isteği işverene tebliğ edilmeksizin, yargılamaya devamla karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

3- Davacı, dava dilekçesi ile, davalılardan işverene ait işyerinde 03.07.2006 – 08.12.2007 tarihleri arasında geçen çalışma sürelerinin tesbitini istediği; yargılama aşamasında bu talebini ıslaha yönelik beyanı bulunmadığı halde; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesine aykırı olarak, talep aşılmak suretiyle, talep edilen sürenin yanında, 23.09.2005-05.04.2006 tarihleri arası dönem için de tesbite karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

....... 4- 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı ...... 36 ncı maddesi hükmüne göre; ilgili Kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı Kurum’un, yargılama giderleri içinde yazılan harçtan sorumluluğu yönünde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

.....