KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2010/5168 E., 2011/13513 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ekim 2011
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma gelen sigortalıya yapılan yardımlardan ilk rücu davasından bakiye Kurum zararının, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.
Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile anılan maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında oluşan hukuki durum dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise de, Kurumun rücu alacağının, iptal kararından sonra, kanundan doğan bağımsız rücu alacağına dönüşmüş olması,
yasa maddesi bu haliyle yorumlandığında, artışların istenilemeyeceğinde kuşku bulunmaması karşısında, gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesinde, davacı Kurumun aylık bağlama kararındaki gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek belirlenen ilk peşin sermaye değeri olan 1.231,89 TL. nin dikkate alınarak, %35 kusur karşılığı 431,16 TL.’ye hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2010/5168, K. 2011/13513, 10 Ekim 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama