Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/5392 K.2011/14117

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile karar verilmiştir. Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 6100 sayılı Kanunun 26. maddesine (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesi) göre, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği gibi; anılan Kanunun 297. maddesinin son fıkrasında (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389. maddeleri) belirtildiği üzere, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkin olup. Mahkemece, Kurum’un rücu edebileceği miktar hükmün gerekçesinde belirtilmekle yetinilip, hüküm fıkrasında talep konusu miktar gözetilerek, alacağa hükmedilmesi gerekirken; ayrıca, davacı Kurum’un rücu edebileceği miktarın da tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONU Ç