Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2010/6083 K.2012/14060

Dava, yersiz ödendiği iddia edilen aylıklara ilişkin istirdat davasıdır. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir. Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki , sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum vekili,davalı sigortalı ...'ın yurt dışında geçen hizmetlerini 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanarak yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu ve kendisine 01.12.1991 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsis edildiğini, davalının yurda kesin dönüş yaptığını belirtmesine rağmen, 03.11.1969-30.06.1992 tarihinde çalıştığı, 23.07.1992-30.11.2001 tarihleri arasında Almanya Sigorta Merciinden işsizlik parası aldığının anlaşılması ve yurda kesin dönüş yapmadığı gerekçesiyle 3201 borçlanmasının ve aylığının başlangıç itibariyle iptal edildiği, yersiz ödenen aylıkların faiziyle birlikte davalıdan istendiğini, davalının, ödeme yapmadığı,

emanet hesapta bekletilen 10960,14 TL ile hak etmiş olduğu 3057,91TL nin düşüldükten sonra Kurumun 18212,97 TL alacağının bulunduğunu, söz konusu bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesinin istenildiği görülmüştür.

Davalı sigortalı ...'ın 03.11.1969-31.10.1984 tarihleri arasında 5400 günlük hizmet süresini 2147 sayılı yasaya göre, 01.11.1984 -21.12.1990 tarihleri arasında 2220 günlük hizmet süresini 3201 sayılı yasaya göre borçlandığı, Türkiye'deki 1005 günlük hizmet süresi de dikkate alınarak 01.12.1991 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı, davalının, Almanya 'da 03.11.1969-30.06.1992 tarihleri arasında fiilen çalıştığı, 23.07.1992-30.11.2001 tarihleri arasında ise, işsizlik ve hastalık yardımı aldığı, Kurum tarafından davalının yurda kesin dönüş yapmadığı gerekçesi ile, 3201 sayılı yasa kapsamındaki borçlanmanın ve yaşlılık aylığının bağlanma tarihi itibariyle iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Ankara 2. İş Mahkemesinin 2003/457 Esas ve 2004/79 Karar sayılı dava dosyası incelendiğinde; davacı ... tarafından davalı SGK Başkanlığı aleyhine açılmış, tespit davası olduğu, mahkemece, "3201 sayılı Yasaya göre borçlanma işleminin geçerli olduğundan Kurum işleminin iptaline, 3201 sayılı Yasaya borçlanması dahil yaşlılık aylığının kesildiği 19.12.2001 tarihinden itibaren davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, 01.12.1991 -30.11.2001 tarihleri arası süre için davacıya ödenen ve ödeme tarihlerinden tediye tarihine kadar ki yasal faizlerin de ödenmesi kaydıyla, davacının,

asıl alacak yani fazla ödenen yaşlılık aylığından dolayı Kuruma 1.519,92-TL borçlu olduğunun tespitine,davacının bu borçla ilgili iptal isteminin reddine. Kurumca, davacının, 1.519,92-TL borcu haricindeki 8.253,42-TL olarak tahakkuk ettirilen davacı ile ilgili borcun iptaline"karar verilmiş,ve bu kararın Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 07.10.2004 tarih 2004/4393 Esas ve 2004/8050 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece, aldırılan 18.01.2010 tarihli raporda; davacı Kurumun, mahsup tarihi olan 18.09.2005 tarihi itibariyle 1519,92 TL asıl alacak ve 3099,24 TL işlemiş faiz alacağı olmak üzere toplam 4619,16 TL alacağının bulunduğu, ancak söz konusu alacak miktarı, davalının 01.09.2001-17.09.2005 tarihleri arasına ait 16504,60 TL birikmiş yaşlılık aylıkları tutarından 1519,92 TL aylık ile 3629,78 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5149,70 TL olarak mahsup edilmiş olduğundan davacı kurumun davalıdan herhangi bir alacağı kalmadığının bildirildiği; mahkemece, bu rapora itibar edilerek, davacı kurumun davalıdan herhangi bir alacağının kalmadığı tespit edildiğinden konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

Ankara 2. İş Mahkemesinin 2003/457 Esas ve 2004/79 Karar sayılı dosyasında verilen kararın kesin delil niteliğinde olması nedeniyle, davacı Kurumun, 01.12.1991-31.11.2001 tarihleri arasındaki döneme ilişkin alacağı konusundaki talebe ilişkin, mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm tesisinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacı Kurumun, 01.12.2001-18.11.2002 tarihleri arasındaki döneme ilişkin talebi hakkında yukarıda bahsedilen karar gözetilerek, bu dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.