Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/1045 K.2012/6610

Dava, davacının Kuruma ödemesi gereken prim borçlarının ve yaşlılık aylığına hak kazandığı tarihin tespiti ile tespit edilen prim borçlarının yaşlılık aylığından mahsup edilerek, yaşlılık aylığı kazandığı tarihe kadar biriken aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davalı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Temyizden feragat yetkisi bulunmayan Kurum vekilinin feragat beyanının, Kurum tarafından onayının bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın esastan yapılan incelemesi üzerine;

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olup, avukatlık ücreti, yargılama gideri, karar ve ilam harcı konusunda davalı Kurum aleyhine herhangi bir hüküm de bulunmadığı belirgin olmakla, temyiz yoluna başvurulmasında hukuki yarar yokluğu nedeniyle temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacının temyizine gelince;

Mahkemece; prim borcunun bağlanacak yaşlılık aylığından mahsup edilmesi suretiyle aylık bağlanmasının yasal açıdan mümkün olmadığı ve dava tarihinden sonra davacının prim borcunu ödeyerek, kendisine yaşlılık aylığı bağlandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının yaşlılık aylığı alma şartları oluştuğu tarihe kadar biriken aylıklarının tahsiline yönelik talebi yönünden de davanın reddine karar verilmiş ise de;

Kuruma ödemesi gereken prim borçlarının ve yaşlılık aylığına hak kazandığı tarihin tespitine yönelik taleplerine ilişkin olarak, Kurumdan alınan 01.06.2009 tarihli cevabi yazı uyarınca, 19.08.2008 tarihli tahsis talebine istinaden 01.09.2008 tarihi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmakla; “Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.