KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/12797 E., 2012/2619 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne, karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılar ... ile ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Mahkemece, 16.02.2009 tarihli bozma ilamına uyulmuş ise de gereklerinin tümüyle yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Zira; anılan bozma ilamının “5” numaralı bendinde asıl dava ile birleşen davanın konusunun aynı olduğu, davalıların mecburi dava arkadaşı olmaları sebebiyle asıl dava ve birleşen dava için ayrı ayrı harç ve davacı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesinin isabetsiz olduğu belirtilmiş ise de, mahkemece ayrı ayrı harç ve davacı Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/12797, K. 2012/2619, 20 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama