Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/12904 K.2012/21834

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma girin sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi gideri ile, geçici iş göremezlik ödemeleri nedeniyle meydana gelen Kurum zararının, ilk rücu davasında hüküm altına alınan tutarlar düşüldükten sonra bakiyesinin tahsili istemine ilişkin olup; Mahkemece, istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesi olup, Yargıtay incelemesi sonucunda onanarak kesinleşen Hopa Asliye (İş) Mahkemiesinin 19.11.2008 tarih ve 2006/190 Esas ve 2008/204 Karar sayılı ilk rücu dosyasında Kurum zararının % 25 ine isabet eden kısmı hüküm altına alınmış olup; Mahkemece, bakiye % 55 oranına isabet eden tutarla sınırlı hüküm kurmak gerektiği kabul edilmiş ise de, iyileştirme vasıtası gideri yönünden maddi hata sonucu eksik rücu alacağına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davanın kabulüne karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.