KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/12929 E., 2012/20974 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Kasım 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 85-135
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma
Dava, davalıların suç sayılır davranışı sonucu yaralanan sigortalının tedavisi için harcanan toplam 1.209,40 TL.nin, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla %12,5’ine karşılık gelen 151,18 TL.sinin 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince yasal faiziyle birlikte müteselsilen rücuan alınması istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı ... hakkındaki dava reddedilip, davalı ... yönünden istemin kısmen hüküm altına alınmasına ilişkin olarak 10.06.2011 tarihinde karar verilmiştir.
Hükmün, davacı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
21.07.2004 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra ilk derece mahkemelerince verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL. olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması 1086 sayılı Kanunun 427. maddesi hükmü gereğidir.
İnceleme konusu davada, ilk derece mahkemesince verilen kararda temyiz denetimine konu olan tutar, yukarıda değinilen temyiz sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibarıyla olanaksız olup, temyiz dilekçesinin kesinlik sınırı nedeniyle reddi gerekmektedir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/12929, K. 2012/20974, 8 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama