Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/15117 K.2013/78

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiş, 22.11.2010 günlü ve .... sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; yerel Mahkeme tarafından, süresinde yapılmayan temyiz isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/4. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin yerel mahkemece reddine ilişkin 22.07.2011 günlü iş bu hükmün, davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, isteğin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosya içeriğinden son oturumda hazır bulunan davacı vekiline hükmün tefhiminin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489. maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı anlaşıldığından, anılan tefhim ve karar tarihinin temyiz süresinin başlangıcı olarak kabulüne hukuken olanak bulunmadığı, gerekçeli kararın 18.02.2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine yasal süresi içerisinde 23.02.2011 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu belirgin olmakla, Mahkemece 22.07.2011 tarihinde verilen “temyiz isteminin reddi” kararının BOZULMASINA,

2-Davacı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazları yönünden;

./.. -2-

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. Maddesi uyarınca davacı Kurum yararına 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

....