Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/16839 K.2013/2160

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sigorta yardımlarının bakiye kusur farkı nedeniyle tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar vekilinin kabul beyanı dikkate alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

20.07.2011 tarihli hükmün ve maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin 23.09.2011 tarihli ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, davalılar yönünden, kararın açıklandığı duruşmada, kabulüne karar verilen Kurum alacağının miktarı ile aleyhe harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin belirtilmemiş olması nedeniyle 20.07.2011 tarihli hükmün temyizi yönünden tefhim yetersiz olup, buna göre davalılar vekilinin temyizi süresinde sayılarak, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalılar vekilinin, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin 23.09.2011 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Hüküm altına alınan Kurum alacağı ve hükmün fer'ilerine ilişkin mahkeme kabulünün yerinde olmadığı belirtilerek, 23.09.2011 tarihli dilekçe ile maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunulmuş ise de, maddi hatanın düzeltilmesi yoluyla hüküm değiştirilemez.

Öte yandan; Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesi incelendiğinde, hükmün tavzihi ancak hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesi için istenebilir. Hüküm fıkrasından da açıkça anlaşılacağı üzere, taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacak, genişletilemeyecek ve değiştirilemeyecektir.Tavzih yoluyla da hüküm değiştirilemeyeceğinden, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 23.09.2011 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-) Davalılar vekilinin, 20.07.2011 tarihli hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 92 ve devamındaki madde hükümleri gereğince (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 308 ve devamı maddeleri), davayı kabul yetkisi bulunan davalılar vekilinin ilk celsede imzalı beyanı ile davayı kabul etmesi nedeniyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi (Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi) uyarınca; “Kanunu Medeni ile muayyen hükümler mahfuz olmak üzere hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalarıyla mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez”. Somut olayda; davacı Kurum vekili 02.06.2011 havale tarihli ıslah dilekçesinde, ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden taleplerinin 11.782,57 TL olduğunu belirtmesine rağmen, mahkemece, talep aşılarak 18.445,25 TL üzerinden karar verilmesi, isabetsizdir.

Bununla birlikte, kendisini vekil ile temsil eden davacı ... lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi hükmü uyarınca tarifede belirlenen ücretin yarısına, ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 22. maddesi uyarınca karar ve ilam harcının üçte birine hükmedilmesi gereği gözetilmeyerek, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.