Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/18342 K.2012/25787

Dava, ödenen aylıklar nedeniyle Kurum’a borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş akdi 07.08.2008 tarihinde feshedilen davacı işe iade davası açmış; aynı zamanda yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğundan kendisine, 15.08.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır. İşe iade davası lehine sonuçlanan davacının işe başlatılmayıp, 4 aylık ücretinin tazminat olarak ödendiği anlaşılmış; davalı Kurum da, tazminat olarak yapılan ödemenin çalışma ile ilgili olduğunu belirterek, davacıya ödenen 4 aylık yaşlılık aylığını borç çıkarmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 21/5 maddesinde, işçinin kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorunda olduğu; işçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan feshin geçerli sayılacağı; anılan Kanunun 21/3 maddesinde ise, işe iadeye ilişkin kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için işçiye en çok dört aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer haklarının ödeneceği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen ödemeler, iş akdi haksız olarak feshedilen sigortalının çalıştırılmadığı 4 aylık süreye ilişkin ücret ödemesidir. Sigortalı, bu dönemde çalışmış sayılarak, işverenden primler de tahsil edilir. Bu açıklamalar gözetildiğinde, davacı sigortalının, feshin haksızlığı karşısında, yaşlılık aylığına ilişkin işten ayrılma koşulunun 4 aylık süre için gerçeklemeyeceği, Kurum’un, anılan 4 aylık sürede ödediği yaşlılık aylıklarını istirdada haklı olduğu gözetilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; davacı sigortalı işe başlatılmayıp, tazminatın ödendiği gerekçesi ile, isteğin kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.