Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/1836 K.2011/2949

Dava, davacının yersiz ödendiği iddia edilen ölüm aylıkları sebebiyle borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödenen miktarın iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine menfi tespit talebinin kısmen kabulüne, alacak talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyularak, davacının 06.8.2003 sonrası ölüm aylıklarının iade ile yükümlü olduğuna dair kabulünde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 28.5.2008 gün ve 10-370/410 sayılı kararında da belirtildiği üzere, vekalet ücreti de dahil yargılama giderlerinin davada haksız çıkan, yani aleyhe hüküm verilen tarafa yükletileceği yönündeki Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 417. maddesi gözetilmeksizin, davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, yargılama giderlerinden sadece davalı Kurumun sorumlu tutulması, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 94. ve 418. maddelerinde öngörüldüğü gibi özel bir sebep bulunmayan hallerde, yargılama giderlerinin tarafların kısmen haklı çıkmalarına rağmen haklı çıktıkları oranda paylaştırılmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

EY