Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/19870 K.2013/2909

Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya sarf olunan giderler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların Avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı Kurum, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan giderinden 1.500,00 TL’nin tahsilini istemiştir. Mahkemece, davaya konu kazanın meydana gelmesinde kusurun % 95’i işverene ait kabul edilerek; talebin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dava konusu miktarın, gelirin ilk peşin değerinin kusur karşılığı içinde kaldığı gözetilerek, buna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.