Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/2293 K.2012/7129

Asıl dava yönünden; davacı ..., prim borcu ve fer'ileri ile idari para cezasına ilişkin gönderilen ödeme emirlerine itiraz ederek, Kuruma karşı borçlu olmadığının tespitini, birleşen dava yönünden ise; davacı ... borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, asıl ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davacılar adına;....akip nolu dosyasına konu 2004/5-11. aylar arası ve 2005/1. aya ait prim;... takip nolu dosyasına konu 2004/5-11. aylar arası ve 2005/1. aya ait işsizlik sigortası primi; 2008/11521 takip nolu dosyasına konu 2004/10. aya ait idari para cezası; .... takip nonu dosyasına konu 2005/7-11. aylar arası prim ve 2008/10591 takip nolu dosyasına konu 2005/7-11. aylar arası işsizlik sigortası prim borçları nedeniyle ödeme emirlerinin çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Davaya konu ödeme emirlerinin davacılardan ...'a 11.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği; ödeme emirlerinin davacılardan... ise tebliğ edilemediği, buna rağmen ödeme emirlerine 17.06.2010 tarihinde, davalı Kurum nezdinde itiraz edildiği, asıl ve birleşen davaların 18.06.2010 tarihinde açıldığı, böylelikle her iki dava da 6183 sayılı Kanunun 58. maddesinde belirtilen 7 günlük hak düşürücü sürede açılmasına rağmen, Mahkemece, davaların süresinde açılmadığı kabul edilerek, davaların reddine karar verilmiştir.

6183 sayılı Kanunun 58’nci maddesinin beşinci fıkrasında “itirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir” hükmü yer almaktadır.

Davacıların 19.02.2005 tarihinde ... yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri, anılan Sandığın 19.02.2005 tarihinden öncesine ait 2005/11518-11519 ve 11521 takip nolu dosyalarına konu borçlarından sorumlu olmadıkları, ancak 19.02.2005 tarihinden sonrasına ait 2008/10590 ve 10591 takip nolu dasyalarına konu borçlarından sorumlu olmaları sebebiyle, itirazlarında kısmen haksız oldukları anlaşılmakla; davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmiştir.

Madde hükmü ile ödeme emrine karşı dava açan borçlunun tamamen veya kısmen haksız çıkması halinde % 10 haksız çıkma tazminatının alınacağı açıkça belirtilmiştir. Bu düzenleme, ödeme emrine karşı mesnetsiz dava açılarak, kamu alacağının tahsilinin geciktirilmesini önlemeye yönelik olduğundan, ödeme emrine karşı açılan davanın kısmen reddi ve icra takibinin kısmen devamına karar verilmekle davacının itirazında kısmen haksızlığının anlaşılması karşısında, anılan maddede belirtilen % 10 tazminatın hüküm altına alınması gerekir.

6183 sayılı Kanunun 58. maddesinde yer verilen ve haksız çıkma tazminatı olarak adlandırılan, % 10 zamma hükmedilebilmek için, borçlu tarafından alacağın gerçek miktarını belirlemek için gerekli olan, unsur ve dayanaklarının bilinmekte veya bilinebilecek olması gerekli ve yeterli olup, bu koşulların varlığının tesbiti yönünde, yapılan yargılama sonucunda, davacı borçlunun haksızlığının belirlenmiş olması, anılan tazminatın hüküm altına alınmasına engel oluşturmamaktadır.

Ödeme emrine konu borcun yasal dayanağını 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun “Primlerin ödenmesi” başlıklı 80. maddesi ile "Kurumca Verilecek İdari Para Cezaları" başlıklı 140. maddesi oluşturmakta olup, alacağın likit nitelikte bulunduğundan kuşku yoktur.

Yukarıda belirtilen yasal ve maddi olgular gözetildiğinde; 2005/11518-11519-11521 ile 2008/10590 ve 10591 takip nolu dasyalarına konu alacak miktarı yönünden, Mahkemece, davalı vekilinin % 10 oranındaki tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, bu hususta herhangi bir karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.