Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/2924 K.2012/7471

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı Kurum bu dava ile; iş kazası sonucu % 39 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin tahsilini talep etmiş olup, yargılama aşamasında Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan alınan raporda sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının azalma kaydıyla %31,2 olarak belirlenmesi,

anılan kurul tarafından verilen raporun davacı Kurum açısından bağlayıcı olmasına karşın, davalı işverenin bu rapora itirazı sonucu alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, uğradığı iş kazasına bağlı olarak sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranının %42 olarak belirlenmesi sonucu, meslekte kazanma güç kaybı oranı konusunda değişiklik ortaya çıkmış ise de.

506 sayılı Yasanın 96. maddesinin 4. fıkrasında “işgöremezlik derecesi %25 ve daha yukarı olanlara bu Kanunun 20'nci maddesinin 3'üncü fıkrası uyarınca bağlanacak sürekli kısmi işgöremezlik gelirinin aylık tutarı bu Kanunun 78'inci maddesi uyarınca tespit olunacak günlük kazanç alt sınırının 30 katının %70'inden az olamaz.” hükmünün öngörülmesine, anılan düzenleme gözetilerek, bu değişikliğin dava konusu peşin sermaye değerli gelir üzerinde etkisinin bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına,