Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/3440 K.2012/7825

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri gereğince davalı işverenden rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, talebe bağlı kalınarak, 15.000,00 TL Kurum zararının bağlanan gelirin onay tarihi olan 13.12.2006, 197,80 TL geçici işgöremezlik ödeneğini 07.02.2005 ve 6,00 TL tedavi giderinin 09.03.2004 tarihinden itibaren yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına şeklinde karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Mahkemece 506 sayılı Kanunun 10’uncu madde hükmünün uygulama koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği irdelenmeksizin 26’ncı maddeye dayanılarak karar verilmesi isabetsiz ise de, talep ve hüküm altına alınan tutarlar gözetildiğinde, ileride açılacak ek rücu davasında 10’uncu maddenin değerlendirilmesi olanaklı bulunduğundan sonuca etkili olmayan bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmesine karşın, vekil ile temsil olunan davalı yararına avukatlık ücreti belirlenmemesi, yargılama giderlerinin de taraflar arasında paylaştırılmayarak tümünün davalıya yüklenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3'üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.