KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/4814 E., 2012/9294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 907-628
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Dava, trafik kazasında yaralanan sigortalı için yapılan tedavi gideri ve ödenen geçici işgöremezlik ödeneğinin mülga 506 sayılı Yasanın 39.maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine illişkin olup, dava dilekçesinde 1.470,60 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüyle, 1.225,52 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Ayşe Barutçu tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-) 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir. Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 1.225,52 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir. Bu nedenle, davalı ...'nun temyiz dilekçesinin Reddine;
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/4814, K. 2012/9294, 21 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama