KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/4853 E., 2012/8849 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 213-21
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünülüp aşağıdaki karar tespit edilmiştir.
Davacı, Düzce ... Anadolu Lisesi'nde 01.01.2000-31.12.2001 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davacının 01.01.2000-16.06.2000 ve 11.09.2000-15.06.2001 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verildiği halde, HGK.’nın 28.05.2008 günlü 2008/10-370 Esas, 2008/410 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesine göre, davanın kısmen reddi nedeniyle davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsizdir.
Davada, haksız çıkan tarafta, birden fazla kişi varsa, mahkemece yargılama harç ve giderleri davadaki ilgilerine göre bu dava arkadaşları arasında paylaştırılmalıdır. Eldeki davada; davalı Kurum, davalı Bakanlık ile birlikte haksız çıkmış olduğuna göre, yargılama giderlerinin davalılardan birlikte tahsili gerekirken, mahkemece, sadece davalı Bakanlığa yargılama giderlerinin yükletilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.
Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan, 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme uyarınca) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/4853, K. 2012/8849, 15 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama