Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/7961 K.2012/11223

Dava, 1975-2006 arası dönemde hizmet akdine dayalı olarak geçen ancak kuruma tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79. maddesi olup, ilgili madde hükmünde; yönetmelikte tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalıların, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilecekleri öngörülmüştür.

Somut olayda, dosyada mevcut hizmet cetveline göre, tüm çalışma, 01.04.1977-02.06.1977 döneminde başka iş yerinde gerçekleşmiş olup, mahkemece 01.07.1977-30.03.1999 arası dönem yönünden, davanın kısmen kabulüne karar verilerek, fazla istemin reddine hükmetmiştir.

Davanın 14.06.2007 tarihinde açılması ve mahkemece fiili çalışma sonunun 30.03.1999 tarihi olarak kabul edilmesi karşısında, öncelikle davalı işyerinden giriş bildirgesi, ya da, çalışma bildirimi bulunup bulunmadığı veya müfettiş tespiti, ya da, prim kesintisi yapılıp yapılmadığı hususlarının ayrıntılı bir şekilde araştırılıp, elde edilecek delillerin sonucuna göre, hak düşürücü süre de irdelenerek, davaya konu istem hakkında bir karar tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.