Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/8086 K.2012/1156

Dava, 22.03.1985-17.12.1987 arası dönemde......sigortalılığının tespiti ile emekli olma tarihinin saptanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, tespit talebi istek gibi, tahsis talebi ise dava tarihine göre kısmen kabul edilerek, davacının 01.08.2010 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine hükmedilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi olup, dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; 22.03.1985 tarihi itibariyle.....sigortalısı olarak tescil edilen davacının, kabule konu dönem primlerinin, icra yoluyla tahsil edilip, 15.07.1982 tarihinde başlayan meslek kuruluşu kaydının devam etmesi, 1479 sayılı Yasanın geçici 10. maddesinde öngörülen prim sayısı yaş ve borçlu olmamaya ilişkin tahsis koşullarının 15.07.2010 tarihi itibariyle davacı yönünden gerçekleşmiş bulunması karşısında, yazılı şekilde tesis edilen mahkeme hükmünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 423. maddesinin ilk beş bendinde yargılama giderleri sayılıp 6. bendinde yer alan vekâlet ücretinin de yargılama giderlerinden sayılması, anılan yasanın 417. maddesinde ise, yargılama harç ve giderlerinin haklı çıkma nispetine göre taraflar arasında paylaştırılacağının öngörülmesi karşısında, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, davalı Kurum lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.