KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/8984 E., 2012/15646 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 272-2
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıda belirtilen temyiz itirazları dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.
2-Trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan cenaze gideri nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada, mahkeme tarafından, istem aynen hüküm altına alınmıştır.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 10 ve 26. maddeleri olup, davalı işverenin, Kurum tarafından bağlanan gelir ve yapılan cenaze giderinin tamamından sorumlu olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yoksa da, , dosya içinde vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin, ilk peşin değerine ilişkin farklı tutarların bildirilmiş olduğu görülmüştür.Diğer taraftan, haksahibi babanın ölmekle gelirden çıktığı gözetilmemiştir.
Mahkemece, vefat eden sigortalının haksahibi babaya, gelire giriş tarihi ile gelirlerin kesildiği tarih arası dönemde iş kazası ve meslek hastalıkları sigortası kolundan fiilen yapılan ödemeler Kurum’dan sorulup, gelirin ilk peşin değeri ile fiili ödemeler karşılaştırılarak, düşük olanınının rücu edilebileceği gözetilmeksizin, ayrıca haksahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin değerine ilişkin çelişkinin de giderilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/8984, K. 2012/15646, 20 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama