KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2011/9116 E., 2012/16355 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
- No
- 475-213
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Dava, üçüncü kişinin kusuru sonucu geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalıya ödenen 150,64 TL. ödeneğin, 7,33 TL. tutarındaki yasal faiziyle birlikte 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince davalıdan rücuan alınması amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda dava kısmen kabul edilerek, 112,98 TL.'nin hüküm altına alınmasına ilişkin olarak 24.03.2011 tarihli karar verilmiştir.
Hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
21.07.2004 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL. olarak değiştirmiştir
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesi hükmü gereğidir.
İnceleme konusu davada, ilk derece mahkemesince hüküm altına alınan ve reddedilen tutarlar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması olanaksız olup, tarafların temyiz dilekçelerinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2011/9116, K. 2012/16355, 27 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama