Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2011/9348 K.2012/13089

Dava, resen tahakkuk ettirilen 23,34 TL prim borcunun bulunmadığının, bu dosya ile birleşen 2010/271 E. sayılı dosyada; 1.476,49 TL’lik, birleşen 2010/289 E. sayılı dosyada; 1.476,49 TL’lik, birleşen 2010/251 E. sayılı dosyada 1.437,14 TL’lik ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 23,34 TL ile birleşen 2010/271 E. sayılı dosyada; 1.476,49 TL, birleşen 2010/289 E. sayılı dosyada; 1.476,49 TL, birleşen 2010/251 E. sayılı dosyada 1.437,14 TL’lik alacak miktarlarının her biri, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, taraflar avukatlarının temyiz dilekçelerinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.