Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/10004 K.2012/9259

Davacı, yersiz ödenen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına göre, tarafların vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 68/I.C-a maddesidir. Anılan maddede, yaşları ne olursa olsun evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan ve Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, bunlardan gelir ve aylık almayan kız çocuklarına aylık bağlanacağı belirtildiğe göre, Sosyal Sigortaya tabi bir işte çalışanlara ve bunlardan aylık ve gelir alanlara aylık bağlanamayacağı tartışmasızdır.

Ayrıca, anılan maddenin VI. bendinde de “Sigortalının kız çocuklarına bağlanan aylıklar, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi işlerde çalışmaya buralardan gelir veya aylık almaya başladıkları veya evlendikleri tarihi takibeden devre başından itibaren kesilir.

Aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde I inci bölümün (C) fıkrası hükmü saklı kalmak şartiyle, bu tarihten başlanarak yeniden aylık bağlanır.” hükmü mevcut olup, davalının 10.08.1993 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmalarının varlığı karşısında, bu çalışmalar döneminde ölüm aylığı bağlanması koşullarına sahip olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Borçlar Kanununun 63. maddesindeki 10 yıllık zamanaşımı süresi nazara alınarak, Kurumca davalı hakkında icra takibine başlanıldığı 02.04.2007 tarihine göre, davacıya 02.04.1997-02.04.2007 tarihleri arasında ödenen aylıklardan, çalışılan dönemlere rastlayan ölüm aylıklarının yersiz ödendiğinin kabulü ile yersiz aylık tutarı ve faizinin belirlenmesi yerinde ise de.

19.09.2000-30.09.2000 tarihleri arasında çalışmanın varlığı karşısında, 23.09.2000 tarihli aylık ödemesinin nazara alınmaması ve anılan yasal düzenlemenin “Aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde I inci bölümün (C) fıkrası hükmü saklı kalmak şartiyle, bu tarihten başlanarak yeniden aylık bağlanır.” hükmü gereği, davalının ölüm aylığı aldığı 23.10.2001 tarihinden önce çalışmasının sona erdiğinin gözetilmeksizin, yersiz ödenen aylık tutarının belirlenmesinde anılan tarihteki aylık tutarının nazara alınması isabetsizdir.

3-Mahkemece, davalıdan tahsiline karar verilen aylıkların miktarının, davalı tarafından herhangi bir yargılamaya gerek olmaksızın bilinebilecek nitelikte ve likit olması karşısında; davalının itirazında haksız çıkması nedeniyle, yersiz tahsil edilen aylıklar üzerinden, Kurum lehine İcra İflas Kanununun 67. maddesi gereğince icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.