KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/10074 E., 2012/10094 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- No
- 137-21
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma
Dava, hak sahibi konumunda yer alan davalıya davacı ... tarafından yersiz ödendiği ileri sürülen toplam 1.529,70 TL. ölüm aylığı tutarının, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. ve 96. maddeleri gereğince yasal faiziyle birlikte geri alınması (istirdadı) istemine ilişkindir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
21.07.2004 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2012 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427’nci maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.690,00 TL. olarak değiştirmiştir.
Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.
İnceleme konusu davada; istem, hüküm ve temyiz denetimine konu yapılan tutar birlikte değerlendirildiğinde, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırı nedeniyle anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının olanaksız olduğu belirgin bulunmakla, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktar itibarıyla kesinlik nedeniyle reddi gerekmektedir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/10074, K. 2012/10094, 31 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama