Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/10291 K.2013/7845

Dava, davacının 16.11.2001-15.08.2008 tarihleri arasında ödenmeyen sürekli iş göremezlik gelirinin faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Kurumca davacıya 16.11.2001 tarihli tahsis talebi üzerine 15.12.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı, 19.02.1991 tarihli rapora istinaden de 18.07.2008 tarihli talebine göre, 15.08.2008 tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlandığı, davacının 16.11.2001-15.08.2008 tarihleri arasındaki ödenmeyen sürekli işgöremezlik gelirinin tahsili amacıyla eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 19 ve 99. maddeleridir. 19. madde hükmüne göre, sürekli iş göremezlik hali sağlık kurulu raporuyla tespit olunur ve sigortalı rapor tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik gelirine hak kazanır.

99. maddenin 1. fıkrası hükmüne göre ise, “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar.

Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.” Hal böyle olunca, mahkemece, davacının maruz kaldığı meslek hastalığı sonucu meydana gelen sürekli iş göremezlik halinin tespitine dayanak alınan doktor raporları ve buna yönelik Kurum kararları celp edilerek, davacının 18.07.2008 tarihli sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına yönelik talebi öncesi, Kuruma sürekli iş göremezlik geliri bağlanması yönünde başvurusunun bulunup bulunmadığı araştırılarak, davacının 16.11.2001 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinde açıkça sürekli işgöremezlik geliri yönünden talepte bulunmadığı da gözetilerek,

yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde, hakkı doğuran olay tarihinin raporda sürekli

işgöremezliğin başlangıcına dair tespitin bulunmaması halinde rapor tarihi olduğu ve bu tarihten itibaren beş yıllık süre içerisinde talepte bulunulmadığı takdirde, tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren sürekli işgöremezlik gelirinin tahsis edilebileceği göz önünden bulundurularak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.