Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/10454 K.2012/9861

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı; davalı işverene ait işyerinde Mart 1981-18.05.2000 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışma süresinin tespitine karar verilmesini istemiş olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7. maddesi gereğince, mülga 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir.

Önceki bozma kararımızda; mükerrer sigortalılığa yol açılmaması bakımından davacının davaya konu dönemde başka işyerlerinde geçen ve Kurum kayıtlarında görünen sigortalılık sürelerinin dışlanması gereğine değinilmiş, Mahkemece; davacının başka işyerlerine giriş ve çıkış tarihleri gözetilmeksizin, bu işyerlerinden ödenen prim ödeme gün sayıları dikkate alınarak karar verilmiştir.

Kararın yazımında, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388 ve 389. maddelerinde) tanımlanan unsurları taşıması ve “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi” yönündeki hükümlerinin dikkate alınması gerekeceğine ilişkin düzenleme gözetildiğinde, bu haliyle kararın infaza elverişli bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davacının dava dışı işyerlerine giriş- çıkış tarihleri tespit edilip, giriş-çıkış tarihleri arasında başka işyerinde çalıştığı, bu tarihler arasında davalıya ait işyerinde çalışmasının bulunmadığı kabul edilerek, davalıya ait işyerinden yapılan bildirimlerde gözetilmek suretiyle, bildirilmeyen sürelerin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde başka işyerlerine giriş-çıkış tarihleri arasındaki gün sayısı yerine prim ödeme gün sayısı esas alınarak eksik günlerin tespitine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.