Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/11119 K.2012/12158

Davacı, 01.08.1998 – 24.04.2003 tarihleri arasında 506 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olduğunun ve hak ettiği tarihten itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra sürdürdüğü yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmesi üzerine, davalı Kurum avukatının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Kısa karar 27.03.2012 tarihinde davacının avukatının yüzüne karşı tefhim edilmiştir. 25.04.2012 günlü dilekçe temyize cevap niteliğindedir.İş Mahkemelerinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesindeki cevap dilekçesiyle temyiz etmeye olanak veren paralel bir hüküm bulunmadığından, davacının avukatının temyiz isteminin REDDİNE;

2-)Davalının avukatının temyizi yönünden, Dairemizin bozma kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; davacının 25.03.2009 tarihinde davalı Kuruma ödediği 6052,88 TL.'nin, davacının isteği halinde, davalı Kurumdan sorulmak suretiyle 5510 sayılı Kanunun 51. maddesi gereğince 26.03.2009 tarihinden itibaren karşıladığı kadar isteğe bağlı sigortalılık süresi dahil edilmek suretiyle yaşlılık aylığı bağlama şartlarının oluşup oluşmadığı irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.