Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/12183 K.2012/11766

Dava, davacının davalı Belediye'ye ait işyerinde, 28.10.1992'den 2000 yılına dek kesintisiz çalıştığının ve bildirilmeyen hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, Dairemizin 01.03.2011 gün ve 14071 – 2612 sayılı bozma ilamı üzerine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi uyarınca, anılan Kanunun yürürlük tarihine kadar 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlar ile 506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine göre oluşturulan sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet sürelerinin tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirileceği ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun olduğu kabul edilmelidir.

Yapılan yargılama sonunda, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, ancak bozma gereği yerine getirilmemiştir. Anılan bozmada, taleple bağlılık ilkesi de gözetilerek, davacının 28.10.1992-31.12.1994 tarihleri arasında, primleri yatarak Kuruma bildirildiği hususunda tereddüt hasıl olmayan süreler belirlenip, hukuki yarar yokluğundan bunlar dışlanmak suretiyle, davalı Belediye'de çalıştığının kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına karşın, 28.10.1992-14.12.2000 tarihleri arasında Kuruma bildirilen günler haricinde davacının hizmet akdine dayalı çalıştığının tespitine dair hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

O hâlde, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.