Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/12244 K.2012/15432

Davacı, çalışma gücünün üçte ikisini kaybettiğinin ve malûllük aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyuyarak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulü ile 01.07.2010 tarihinden itibaren malullük aylığı bağlanmasına karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu somut olayda davacının, malûllük sigortası hükümlerine göre davalı Kuruma başvurarak aylık tahsis isteminde bulunduğu, başvurunun Kurumca, çalışma gücünün en az üçte ikisinin yitirilmediği gerekçesiyle reddedilmesinden sonra işbu davanın açıldığı,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporlarına göre, davacının beden çalışma gücünün üçte ikisini kaybetmemiş olduğunun bildirilmesine göre istemin reddine dair kararın, Dairemizce 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 25. maddesinde, çalışma gücünün en az %60’ını kaybettiği belirlenen sigortalının malûl sayılacağının hüküm altına alındığı, davacının çalışma güç kaybı oranın en az %60 olduğunun belirlenmesi halinde, 5510 sayılı Kanunun 26. maddesinde belirtilen diğer aylık bağlama koşullarının varlığı da araştırılarak karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

Bozma kararımız sonrasında, 09.02.2011 tarihli Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan verilen cevapta “Kurum tarafından çalışma gücünün %60’ının kaybedilmediğine dair bir kararın bulunmadığı, öncelikle Kuruma müracaatın sağlanması gerektiği, bu yönde bir karar verilmesi isteniyor ise çalışma gücünün %60’ını kaybetmediği”nin bildirildiği, 28.04.2011 tarihli Kurum kararında “5510 sayılı Yasanın 25. maddesi ile Yönetmelik hükümleri uyarınca çalışma gücünün %60’ını kaybetmediğinden malul sayılamayacağına” karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece. Alsancak Devlet Hastanesinin 01.06.2010 tarihli Sağlık Kurulu Raporunun değerlendirilmesi sonucu oranın %81 olduğunu belirten Kurum Sağlık Kurulu’nun 08.03.2012 tarihli kararı esas alınarak, rapor tarihini takip eden aybaşından aylık bağlanmasına karar verilmiştir.

Hükme esas alınan Kurum kararındaki değerlendirme; yaşlılık sigortasından sağlanan haklar ve yararlanma şartlarının düzenlendiği 5510 sayılı Yasanın 28. maddesi ve Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 16. maddesi gereğince yapılmıştır.

Söz konusu yönetmeliğin 16. maddesinde “Kanunun 28 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen sigortalıların Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücü kaybı tespitinde, 16.07.2006 tarihli ve 26230 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik esas alınır.” Hükmü öngörülmüştür.

Davacı malullük sigortasından aylık bağlanmasını talep etmiş olup, malul olup olmadığının tespiti yönünde çalışma güç kaybının belirlenmesinde, yaşlılık sigortası yönünden sağlanan haklar bakımından esas alınan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre yapılan değerlendirme sonucuna göre karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

5510 sayılı Yasanın 25. maddesi uyarınca sigortalının hangi hallerde çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmiş sayılacağı, anılan Kanuna dayanılarak çıkarılan Çalışma Gücü ve Meslekte Güç Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin “Malul Sayılmaya İlişkin Usul ve Esaslar” başlıklı 4. bölüm 12-15. maddelerinde düzenlenmiş, çalışma gücünün %60’ının kaybedilmesine neden olan hastalık ve arızaların hangi haller olduğu da Hastalık/Arıza Listesi (Ek-1) de belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; çalışma gücünün %60’ının kaybedilip kaybedilmediğinin belirtilen yönetmelik hükümleri uyarınca araştırılması, bu konuda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra uyuşmazlık konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.