KÜNYE
10. Hukuk Dairesi 2012/12838 E., 2012/12292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- No
- 738-276
Karar Metni
416 kelime·2 dk okuma
Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden ilk rücu davasından bakiye kusur farkından kaynaklanan kurum zararının 506 sayılı Kanununun 10 ve 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1- Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun bulunmasına ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacı kurum vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davalıların her ikisinin 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca sigortalıya bağlanan gelir, yapılan harcama ve ödemelerden önceki rücu davasından kalan bakiye kusur farkından müteselsilen, ayrıca işveren ...’ın 10. madde uyarınca münferiden sorumlu olduğu gözetilmeksizin hükmüne uyulan Bozma ilamının hatalı değerlendirilmesi sonucu noksan rücu alacağına hükmolunması, ayrıca dava tarihi itibarıyla Anayasa Mahkemesi İptal Kararı öncesinde açılmış olup, iptal kararı sonucu oluşan hukuki durum nedeniyle davacı Kurumun davada haksız çıkan olarak nitelendirilip vekalet ücreti ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/12838, K. 2012/12292, 25 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama