Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/12988 K.2012/12241

Davacı, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesi hükmünde yer alan düzenleme ile genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 79. maddesi olduğu kabul edilmelidir.

Davacı, davalılardan avukat olan işveren yanında büro katibi ve icra işlemlerinin hazırlanması ve takibi ,hacizlerin yapılması, takibi işlerinde 01.05.1998-28.02.2008 tarihleri arasında sürekli çalıştığı halde çalışmaları eksik bildirildiğinden, eksik günlerin tespitini talep etmiştir.

1-Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre davacı 28.07.1985-10.03.2006 tarihleri arasında askerlikten firar etmiş, 10.03.2006-02.06.2006 tarihleri arasında hapis kalmış, 02.06.2006 tarihli sağlık raporu ile kalp rahatsızlığından askere elverişli değildir raporu verilmiş, ayrıca, Sarıkamış ... cezaevinde 23.06.2006-13.07.2006 tarihleri arasında tutuklu kalmıştır.

Dinlenen tanık beyanları ve takip ettiği dosyalara ilişkin belgeler incelendiğinde, mahkemenin, davalı işveren yanında sürekli çalıştığına ilişkin kabulü yerinde ise de, çalışmasının mümkün olmadığı yukarıda belirtilen çalışmadığı günler Sarıkamış’ta geçtiğinden, işyerinde tekrar çalışmaya başladığı günlerin hesabında ayrılış ve başlangıç arasında makul bir sürenin de geçtiğinin kabulü ile, karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde takipeden günden başlatılmas,

2-5502 sayılı Kanunun 36. maddesine göre Sosyal Güvenlik Kurumunun harçtan bağışık olduğu gözetilmeksizin, başvurma harcı ve peşin harcın yargılama giderlerine dahil edilerek davalı Sosyal Güvenlik Kurumundan da tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.