Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13064 K.2012/12859

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra, yaptığı yargılama sonucu, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının avukatının tüm, davalının avukatının sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere” ibarelerinin Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan, kendine özgü,

sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, sosyal yardım zammıda dahil olmak üzere sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri olan 2.398,41 TL.nin; davalıların % 85 kusuruna isabet eden 2.038,65 TL.nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken fazla rücu alacağına (2.122,43 TL.) karar verilmiş olması;

3-)Tek nispi karar ve ilam harcı yerine, birden fazla karar ve ilam harcının tahsiline karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.