Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13072 K.2013/7821

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... avukatı tarafından 28.02.2011 tarihinde mahkemeye sunulan dilekçe ile kararın temyiz incelemesinin istenildiği, bunun üzerine ilk derece mahkemesince 10.05.2012 tarihli ek karar ile istemin reddedildiği, anılan ek karar 23.05.2012 tarihinde kendisine tebliğ edilen davalı avukatı tarafından bu kez işbu ek karara karşı 30.05.2011 tarihinde temyiz yoluna başvurulduğu ve hükmün davacı Kurum avukatı tarafından da temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı avukatının 22.02.2012 günlü hükmü 28.02.2012 tarihinde temyiz ettiği, ancak temyiz masraflarını eksik yatırdığının tespiti üzerine kendisine çıkarılan muhtıranın 13.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, eksik masrafın tamamlanması için verilen 7 günlük kesin sürenin geçirilmesi üzerine 10.05.2012 günlü Ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ve bu kararın da 23.05.2012 tarihinde tebliğ edildiği,

davalı vekilinin 30.05.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile bu kez ek kararın temyizen incelemesini talep ettiği, davalı vekilinin bakiye temyiz harcını 19.04.2012 tarihinde yatırdığı ve buna ilişkin tahsilat makbuzunu sunduğu görülmüştür.

Davacı Kurum, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden 27.591,07 TL nin tahsilini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, kusur karşılığı 24.324,46 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kabul edilen miktar itibariyle davacı Kurum lehine 2.918,93 TL; reddedilen miktar itibariyle de davalı lehine 400 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.