Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/1308 K.2012/7710

Dava, zorunlu 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri hariç 15.10.1986-04.04.2009 arası dönemde Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması ve aylıkların yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dairemizin, hükmüne uyulan 2010/14604-17856 sayılı bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama sonunda; 15.10.1986-05.04.1987 arası dönemdeki 78 gün zorunlu SSK’lı çalışmanın gün olarak dışlanması ve zorunlu SSK hariç 01.12.1985-04.04.2009 arası dönemde davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğuna dair tespit hükmünün önceki bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmesi ve askerlik borçlanması dahil toplam prim gün sayısının 25 yıl 3 gün olduğunun ve 04.04.2009 tarihli tahsis talep tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasanın geçici 10. maddesinde öngörülen 25 yıl prim ve 49 yaş şartlarının gerçekleşmiş olup prim borcunun bulunmamasına göre, tahsis talebinin kabulüne ilişkin mahkeme hükmünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davanın, aynı zamanda ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine yönelik bulunmasına, 1479 sayılı Yasanın 65. maddesinin; “Kurum, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanması veya toptan ödeme yapılması için gerekli belgeler tamamlanınca, bağlanacak aylıkları ve yapılacak toptan ödemeleri hesap ve tespit ederek en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirir...” hükmünü içermesine rağmen, maddede öngörülen üç aylık süre gözetilmeksizin yazılı biçimde yasal faize hükmedilmesi isabetsiz görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.