Yargıtay 10. Hukuk Dairesi E.2012/13190 K.2013/7817

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Kurtalan Çimento San. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca sorumluluk, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, BK.nun 50 nci maddesi uyarınca birden çok kimse birlikte neden oldukları zarardan dolayı müteselsilen sorumludur. Aynı yasanın 142 nci maddesi hükmüne göre, davacı zararın tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı tek bir dava ile de talep edebilir.

Buna göre, somut olayda; davalıların kusurlu oldukları belirlendiğine göre, yukarıda sözü edilen kural gereğince, davalıların meydana gelen zararın tamamından sorumlu oldukları ve bu sorumluluğun zararın kendi kusurları dışında kalan bölüm için de, diğerleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen olduğu gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde belirlenen tazminatın davalıların kusur oranlarına göre tahsiline karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Öte yandan, hak sahibi ... için yapılan evlenme yardımı bakımından ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiği halde, gelir bağlama onay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi de ayrıca isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.